Dost ve Düşman

Bu  günü dostluk ve arkadaşlık konusuna ayırmak istiyorum ama ondan önce, ben filozof oldum adım da Minkeos diye böbürleniyordum ya,  William R. Lewis’in  filozof tarifi beni düşündürdü.

Ona göre ’ Filozof, kendisinin karşılaşmadığı sıkıntılar hakkında başkalarına tavsiyelerde bulunan kimsedir.’aç köpek

Aklıma hemen televizyon programlarında çocuk eğitimi hakkında görüş bildiren hiç evlenmemiş , çocuğu olmayan psikiyatrist hanımlar geliyor.

Bana sorarsanız eğer dost ve arkadaş sayımızı arttırmak istiyorsak üstümüzden gurur giysisini bir çıkartmamız lazım .

Gurur, kibir özel tabirle burnubüyüklük dostluğun önünde bence en büyük engel.

Arkadaş veya dostların da kusursuz olduğunu da kabul etmek te safdillikten öteye geçmez.

Ancak her filozofun dostlukla ilgili değişik uyarıları var. Örnek vermek gerekirse Demokritus insanların kişiliklerini değerlendiriyor ve bizlere hemen biriyle dost olmanın yaşatabileceği problemleri dikkatlere sunuyor

” Bize dost görünen birçok kişi gerçekte dost değildir, bize düşman görünen birçok kişi de gerçekte düşman değildir ”.

Bir de işaret ettiği başka bir durum var

” Mutluyken dost bulmak kolaydır, mutsuzken dost bulmak alabildiğine zor.”

Socrates de dostların arkadaşların cahil olmasının verdiği sıkıntılara işaret etmiş

” Cahil insan kendinin bile düşmanı iken, başkasına dost olması nasıl beklenir ” diyor.

Büyük usta için yahu amma ağır konuşmuş diyenler varsa bir de Mark Twain’ i dinleyin. 

” Eğer aç ve kimsesiz bir köpeği alıp bakar ve rahata kavuşturursanız sizi ısırmaz. insan ve köpek arasındaki temel fark budur”